Wil je vanzelf geschikte hulpen per e-mail ontvangen?
Zorglandgoed Mirre
Notitie (alleen voor jezelf zichtbaar)
-
Begeleid wonen: Tarief in overlegZorgboerderij: Tarief in overleg
-
Meld je aan of login om de handelingen te bekijken.
- Nee
- Ja
- Niet van toepassing
-
Pubers
-
ma di wo do vr za zo ochtend middag avond nacht
Debbie: gecontroleerd op 10/10/2016 |
|
Mijn leven kwam op zijn kop te staan toen mijn zoontje overleed. Ik liep al snel vast bij de reguliere hulpverlening en ik zocht eigenlijk gewoon herkenning. Lang duurde het voor ik bij iemand terecht kwam die ouders begeleid van langdurig zieke kinderen en waarvan hun kind is overleden. Zelf heeft ze de ervaring van een overleden kind. Een jaar lang nam ze me onder haar hoede, maar er was meer nodig. Ze liet me onbewust kennis maken met Mirre en ik voelde op de open dag dat het tijd was voor een nieuwe stap. Ik kwam bij Mirre voor individuele sessies, maar al gauw belandde ik in de opvang voor 3 dagen in de week. Altijd heb ik al gevoeld dat ik iets miste in mijn leven en na de dood van me zoontje kwam dat heel sterk terug. Ik was nooit echt gelukkig in mijn leven. En door de begeleiding die ik krijg bij Mirre ben ik mezelf aan het herontdekken. Het geluk in mijn leven vinden. Zo blij dat ik deze kans heb gekregen om helemaal aan mezelf te mogen/kunnen werken. Dit is de eerste keer dat ik helemaal alles durf te benoemen, ook omdat er regelmatig even wordt gezegd "zonder oordeel" Dit is voor mij erg belangrijk, ik voel veel schaamte op mijn gevoel en de dingen die ik denk. Ik wordt gezien. Stapje voor stapje op weg naar geluk. |
|
Thea: gecontroleerd op 07/10/2016 |
|
Mirre is voor mij de plek waar ik eindelijk veiligheid vond om echt te durven voelen wie ik ben en welke emoties mij belemmeren. Ik ben vanaf m'n pubertijd op zoek geweest naar hulp omdat ik me nooit helemaal gelukkig voelde en wist dat er iets, was. Wat wist ik niet. Ik had een gelukkige jeugd gehad, geen heftige ervaringen, geen verhuizing, scheiding oid. Helemaal niets. Maar in mij wel een grote somberheid die steeds erger leek te worden naarmate ik ouder werd. Na de geboorte van onze dochter van 13, kreeg ik een postnatale depressie. En ik voelde me niet gezien en gehoord bij de huisarts, psycholoog en psychiater. Uiteindelijk kwam ik bij mirre terecht en voor het eerst in mn leven voelde ik dat ze bij mirre begrijpen hoe het leven werkt. En dat gaf mij de veiligheid om een traject van bewustwording aan te gaan. Juist door wel te gaan voelen welke emoties ik allemaal had opgeslagen in mijn lichaam ontstond er steeds meer ruimte om te leven zoals ik dat wil. Ik heb geen antidepressiva nodig en ben gestopt met thyrax omdat mijn schildklier nu wel zelf werkt. En nog belangrijker voor mij is dat ik steeds meer vertrouwen heb gekregen om mijn leven te leven zoals ik dat graag wil en niet zoals het hoort of van mij verwacht wordt. Oftewel ik kan wilskracht loslaten en kreeg vertrouwen in mezelf terug. Ik durf te voelen wie ik ben en wat ik nodig heb. En daardoor kan ik er ook voor mijn partner en kinderen zijn. Eindelijk kan ik genieten van het moeder zijn, een roze wolk, die voor mij alleen maar zwart en duister was. Ik ben echt heel erg blij dat ik mirre heb gevonden. Voor als ik zelf even hulp nodig heb maar ook om vanuit eigen ervaring anderen te ondersteunen in hun zoektocht naar eigen geluk en blijdschap. Ik weet hoe moeizaam en zwaar het leven kan voelen en inmiddels ook hoe mooi en licht het leven kan zijn. Dat levensgeluk gun ik iedereen! |
|
Simone: gecontroleerd op 03/10/2016 |
|
Waarom ik Mirre aanbeveel? Omdat Mirre een nieuwe vorm van zorg biedt waar veel mensen op wachten weet ik uit eigen ervaring.. Ik ben van oorsprong hulpverlener, maar kwam terecht in een diepe depressie/ psychose in 2011. Ik heb meer dan 9 maanden in de dagbehandeling van de psychiatrie rond gedwaald. Ik heb anti depressiva gehad, oxazepam geslikt en was suïcidaal (omdat de angst die mij over had genomen ik niet meer aan kon en geen uit weg wist). Ik heb de diagnose Bipolaire Stoornis gekregen (Manisch Depressief), en kreeg als advies om de rest van mijn leven medicatie te gaan slikken en dat ik met een chronische ziekte moest leren leven. Een ziekte waar eigenlijk weinig over bekend is, en weinig antwoorden op zijn (de psychiater gaf dit zelf eerlijk aan mij toe).. Ik ben zelf door mijn angsten heen verder gaan zoeken, omdat ik diep van binnen geloofde dat ik niet gewoon een ziekte was of had... Zo ben ik (via een lange weg) bij Mirre terecht gekomen, die mij zonder oordeel met open armen hebben opgevangen en een andere manier van 'zorg' hebben laten leren kennen.. Intussen slik ik geen medicatie, weet ik weer hoe het is om vrij te zijn, te genieten, en ben ik juist nog nooit zo dicht bij mezelf geweest!! Hoe raar het ook klinkt, maar ik ben mijn crisis van 2011 dankbaar omdat het een signaal was om te veranderen (ten goede). Net als met elke ziekte... En nee ik gun niemand het pad wat ik heb moeten afleggen, maar ik wéét hoeveel mensen te kampen hebben met die verschrikkelijke depressies/angsten/psychoses etc... Wat een hel! En ja, ik begrijp waarom je tot het punt komt dat je niet meer wilt leven.. De pijn is te groot (fysiek of emotioneel). Maar ik wil en kan nu met alle liefde zeggen dat ik in elk geval de begeleiding heb gevonden die ik een ieder gun! De reguliere zorg heb ik zelf als achtergrond, als hulpverlener en cliënt.. maar ik heb de hulp/ begeleiding gevonden hier bij Mirre... |
|
Nicole: gecontroleerd op 28/09/2016 |
|
Onze jongens zijn al langere tijd in begeleiding bij Mirre. Eerst allen de jeugdwerken en later ook individuele begeleiding en jeugdweekenden. Beide jongens hebben o.a., mede door hun start bij de geboorte, problematiek op het vlak van hechting, agressie en angst. Daardoor was er veel ruzie onderling en zeer regelmatig sprake van echte vechtpartijen. Dit had een grote impact op ons hele gezin. Door hun gedragsproblemen hadden de jongens weinig tot geen sociale contacten en waren daardoor nog meer op elkaar aangewezen wat leidde tot nog meer ruzies en vechten. Doordat de begeleiding op Mirre er op is gericht te ontdekken wie jij bent, de begeleiders de tijd voor je hebben en deze ook nemen, er echt geluisterd wordt naar wat je te zeggen hebt, er geen oordeel is op waar je ook mee komt, zijn onze jongens nu veel zelfstandiger. De angels tussen hen zijn er uit gehaald en ze hebben geleerd van waaruit ze reageren. Daardoor is er nu veel minder ruzie en strijd in het gezin. De jongens hebben contact met klasgenoten en maken zelfs vrienden. Het mooiste is dat niet alleen de problematiek van de jongens onder de loep komt te liggen, maar het hele gezin. Dus ook als ouder heb ik in de spiegel mogen kijken. Wat is mijn rol in de problemen binnen het gezin en van waaruit reageer ik. Ook hierin heb ik de liefdevolle ondersteuning ervaren van de begeleiding op Mirre. |
|
anoniem: gecontroleerd op 27/09/2016 |
|
Ik heb een moeilijke jeugd gehad door mijn hoogsensitiviteit . Toen ik 17 jaar was knapte de boel compleet. Het ging gewoon niet meer. Ik kon me niet meer ontspannen en raakte overspannen. Ik werd opgenomen op gesloten afdelingen, in verschillende instellingen en dat gedurende 5 maanden. Ik slikte antidepressiva, slaapmedicatie, antipsychotica. ‘k Was er slecht aan toe: depressief, opgesloten in mezelf, paranoïde, psychotisch en suïcidaal . Van al die medicijnen werd ik ontzettend moe en duf. Ik had ook ontzettend veel last van de bijwerkingen. Ik wist toen dat al die medicatie echt niet goed voor mij was. Door middel van PMT (psychomotorische therapie) en gesprekstherapie probeerden ze me weer op de been te krijgen. De gesprekstherapieën gaven me houvast. Ik hoopte daar de sleutel te vinden die tot verandering zou leiden. Maar dat gebeurde niet; het was meer een soort stoom afblazen. Van al dat praten werd ik nóg drukker en onrustiger in mijn hoofd. Mijn gevoel was nog steeds afgesloten. En het praten hielp niet…ik ging me niet beter voelen. Ik wilde echt dood zijn. Via via ben ik bij Mirre gekomen. Toen ik het besluit had genomen om daar in therapie te gaan, nam ik direct een ander besluit: “Ik wil me weer goed gaan voelen!!!” Dat was een belangrijke beslissing. Want ik wilde geen hopeloos geval zijn. De eerste keren vond ik het zo moeilijk en zo spannend om er naar toe te gaan. Ondanks dat is Het is goed geweest dat ik het gedaan heb. De therapie heeft veel veranderingen gebracht. Ik heb bij Mirre ervaren dat het belangrijk is om weer te leren voelen, en om mijn gevoelens te uiten. Ik ben daar echt tot mezelf gekomen Ik zie daar hoe de wereld eigenlijk zou moeten zijn, hoe we met elkaar om zouden moeten gaan. Ik heb ontdekt dat het niet uiten van gevoelens, het overleven mij zo ontzettend ongelukkig heeft gemaakt. De therapeuten bij Mirre vind ik heel kundig. Wat me opvalt, is dat ze niet bang zijn voor emoties en gevoelens. Ze stimuleren mij juist om de diepte in te gaan. Daarbij staan ze niet boven mij, maar naast me: er is gelijkwaardigheid. Het gaat op dit moment al ‘n heel stuk beter met mij! Het vertrouwen groeit, dat ik mijn weg zal gaan vinden in deze wereld. Ik ben weer blij dat ik leef!! |
|
Door een aanbeveling te plaatsen voor Zorglandgoed Mirre help je om de betrouwbaarheid te vergroten. Jouw aanbeveling is erg belangrijk voor andere mensen om een goede keuze te kunnen maken. Let op dat de aanbeveling door iedereen gelezen kan worden. Wil je anoniem blijven, vul dan bijvoorbeeld alleen je voornaam in.
- Valthe
-
Drenthe Flevoland Friesland Gelderland Groningen Limburg Noord-Brabant Noord-Holland Overijssel Utrecht Zeeland Zuid-Holland